Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

«Πέρα και πάνω από δεσμεύσεις...»

Τη συνάντηση Σαμαρά - Μέρκελ ακολούθησαν αναλύσεις εγχώριων αστικών επιτελείων περί «ελληνικού σχεδίου εξόδου από το μνημόνιο και την τρόικα». Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, σταθερός στην αγωνία του να κατοχυρωθεί ως ικανότερος διαπραγματευτής των συμφερόντων των ντόπιων μονοπωλίων, έκανε λόγο για «επιστροφή Σαμαρά με άδεια χέρια» και διατράνωσε ότι μόνο με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει «η επάνοδος της χώρας στην "κανονικότητα και τη φυσιολογική πολιτική ζωή"»...


Το «ζουμί» της υπόθεσης, βέβαια, η αδιαπραγμάτευτη για όλες τις δυνάμεις της αστικής διαχείρισης συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής για λογαριασμό του κεφαλαίου, πέρασε πίσω από τις γραμμές αυτής της κάλπικης για το λαό αντιπαράθεσης. Κι ας αποτυπώθηκε ανάγλυφα στις αναφορές του πρωθυπουργού ότι «δεν υπάρχει γυρισμός», ότι «τις μεταρρυθμίσεις που βοηθούν την Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική (...) πρέπει να τις συνεχίσουμε και να τις ολοκληρώσουμε πέρα και πάνω από δεσμεύσεις»...

Τα χτεσινά πρωτοσέλιδα, μάλιστα, έσπευσαν να καμουφλάρουν ως «πιο ήπια» τα αντιλαϊκά μέτρα του επόμενου διαστήματος, σημειώνοντας ότι «η Βουλή θα χρειαστεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις, που θα αφορούν όμως μόνο μεταρρυθμίσεις, όχι περικοπές».

Στην πραγματικότητα, όμως, οι προωθούμενες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» σημαίνουν νέα βαριά πλήγματα στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, στο έδαφος μάλιστα της αντιλαϊκής επίθεσης της προηγούμενης φάσης.

Μια ματιά στο πακέτο των «αναδιαρθρώσεων» που ιεραρχεί ψηλά το κεφάλαιο για το επόμενο διάστημα και συζητιούνται τόσο στα αλλεπάλληλα διαβούλια της συγκυβέρνησης (και όχι μόνο...) με τον ΣΕΒ, όσο και στα παζάρια με την τρόικα, είναι διαφωτιστική. Στο τραπέζι μπαίνουν θέματα όπως οι ομαδικές απολύσεις και η «αξιολόγηση» των ήδη υφιστάμενων συμφωνιών κυβέρνησης και «κοινωνικών εταίρων», με τις οποίες ουσιαστικά έχει ανοίξει ο δρόμος για την «απελευθέρωσή» τους.

Ήδη έχει εξαγγελθεί η ετοιμασία νέας μείωσης στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές, ύψους 1 - 1,5%, η οποία θα προστεθεί στις προηγούμενες μειώσεις ύψους 5%, σε μια εξέλιξη που θα πάει «πακέτο» με «νέο Ασφαλιστικό» - καρμανιόλα. Στις αντεργατικές προτεραιότητες βρίσκονται και οι σχεδιασμοί για επιβολή επιπλέον εμποδίων στη συνδικαλιστική δράση και ειδικά στην προκήρυξη απεργιακής κινητοποίησης.

Αντίστοιχα, στις πλάτες του λαού θα φορτωθούν και πάλι τα «σπασμένα» σειράς παρεμβάσεων που ιεραρχεί το κεφάλαιο, όπως η διαχείριση των «κόκκινων» στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων, με γνώμονα τα συμφέροντα των τραπεζικών και συνολικότερα των μονοπωλιακών ομίλων, η μείωση του «ενεργειακού κόστους» των βιομηχάνων κ.ο.κ.

Ταυτόχρονα, οι προωθούμενες «μεταρρυθμίσεις» θα προστεθούν στην αντιλαϊκή φοροληστεία και τις περικοπές του προηγούμενου διαστήματος, καθώς οι περιβόητες «διορθώσεις» και «ελαφρύνσεις» αφορούν πρώτα και κύρια τη «ρευστότητα» των εγχώριων μονοπωλίων. Κι εδώ πάμπολλα τα παραδείγματα: Το «έκτακτο» χαράτσι στη λαϊκή στέγη όχι μόνο μονιμοποιήθηκε, αλλά επεκτάθηκε και σε κάθε σπιθαμή της μικρής ακίνητης περιουσίας. Διαφημίζεται η προωθούμενη «μείωση» της «εισφοράς αλληλεγγύης», όταν στην πραγματικότητα παρατείνεται η επιβολή και αυτού του «έκτακτου» χαρατσιού. Οσο για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, με την προωθούμενη «μείωση», θα φτάσει να είναι «μόνο» 11 φορές υψηλότερος από το 2010...

Και πώς αντιδρά ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη αυτήν την αντιλαϊκή λαίλαπα για τα συμφέροντα του κεφαλαίου;

Μιλάει για «άδεια χέρια», για κυβέρνηση «ξένη προς την έννοια της διαπραγμάτευσης»... Λογικό, μιας και κινείται στο ίδιο στρατηγικό πλαίσιο. Οπως από τη ΔΕΘ έκανε σαφές ότι δεν πρόκειται να αγγίξει τον πυρήνα των δεκάδων αντιλαϊκών νόμων της προηγούμενης φάσης, έτσι και τώρα επιχειρεί να αποπροσανατολίσει από την ουσία της συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής.

Υπάρχει πλέον πείρα, η συνάντηση Σαμαρά - Μέρκελ επιβεβαιώνει αυτό που μόνο το ΚΚΕ έχει επανειλημμένως αναδείξει όλα αυτά τα χρόνια: Ακόμη κι αν φύγει το ΔΝΤ, ακόμη κι αν το μνημόνιο τελειώσει, τα αντιλαϊκά μέτρα θα συνεχιστούν, γιατί αυτό απαιτούν η στρατηγική του κεφαλαίου, οι κατευθύνσεις της ΕΕ.

Αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Πέμπτης 25 Σεπτέμβρη 2014