Τεράστια συμμετοχή της νεολαίας στις εκδηλώσεις του 40ού Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»

Το αδιαχώρητο στο Πάρκο Τρίτση, από τα πλήθη νεολαίας -και όχι μόνο- που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις του 40ού Φεστιβάλ ΚΝΕ- «Οδηγητή». Οι σκηνές, οι διάδρομοι, τα Στέκια, όλοι οι χώροι του Φεστιβάλ είναι κυριολεκτικά φίσκα.

Κορυφαία στιγμή των εκδηλώσεων, η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση. Στους χιλιάδες επισκέπτες μίλησε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο Θοδωρής Χιώνης, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ. 

Ο Στάθης Σταυρόπουλος σε ειδική αντιΚΚΕ αποστολή!

Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο, δίνοντας εξετάσεις σε διάφορα κέντρα του εσωτερικού και του εξωτερικού (βλ. Τέξας, Κόμο, Ντράγκι, Άσμουσεν κ.λπ.)…

Όσο δίνει όρκους ότι δεν πρόκειται να θίξει στο ελάχιστο τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και πάνω απ' όλα τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτήν…

Όσο ολοκληρώνει τη σοσιαλδημοκρατική του μετάλλαξη και μετατρέπεται σε πιο τυπικό κόμμα αστικής διαχείρισης…

Να κλείσουν τώρα

Τους έχουν κλείσει στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας σα να 'ναι εγκληματίες. Είναι 1.800 μετανάστες και πρόσφυγες. Το «έγκλημά» τους είναι ότι ήρθαν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά. Δεν είναι μόνο η Αμυγδαλέζα. Υπάρχουν και άλλα τέτοια στρατόπεδα σε όλη την Ελλάδα. Εννοιες όπως «βαρβαρότητα» και «αθλιότητα» είναι λίγες για να περιγράψουν τη ζωή - κόλαση του στρατοπέδου. Η περιγραφή της πραγματικότητας μιλά μόνη της. Ζουν ο ένας πάνω στον άλλο σε κοντέινερ, σε αφόρητη ζέστη το καλοκαίρι και βαρύ κρύο το χειμώνα. 

Στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων...

«Για να φτιάξουμε έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων». Αυτά τα λόγια του Ν. Μπελογιάννη, κατά τη διάρκεια της απολογίας του, επέλεξε να υιοθετήσει η ΚΝΕ ως σύνθημα για τον εορτασμό των 40 χρόνων του Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή». Οι δραστηριότητές του, που ξεδιπλώθηκαν σε όλη την Ελλάδα τους προηγούμενους μήνες, κορυφώνονται αυτές τις μέρες στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», στο Ιλιον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Πάπας Φραγκίσκος… και η διάλυση του ΝΑΤΟ

Ακούγοντας την είδηση για την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Βατικανό και τη συνάντησή του με τον Πάπα Φραγκίσκο, θεωρήσαμε αρχικά ότι πρόκειται για «τρολάρισμα» ή για εκείνες τις γνωστές εντυπωσιοθηρικές δραστηριότητες που προσπαθούν να αποδείξουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συνομιλητές «υψηλού επιπέδου» ανά την Ευρώπη και την υφήλιο, στους οποίους μάλιστα δίνει και εξετάσεις στο ότι δε θα αμφισβητήσει τα συμφέροντά τους...

Ενας χρόνος μετά

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, περισσεύουν οι αναφορές και οι καταγγελίες για την εγκληματική δράση μελών της Χρυσής Αυγής από αστικά κόμματα και ΜΜΕ. Όλοι αυτοί όμως σκόπιμα προσπερνούν τους βαθιούς δεσμούς του ναζισμού με το αστικό πολιτικό σύστημα, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Εκτός βεβαίως από την ιστορική πείρα που έχει αποδείξει αυτό το γεγονός, το επιβεβαιώνει και η πρόσφατη πείρα, και ιδιαίτερα όλου αυτού του χρόνου που μεσολάβησε. Ξεκινώντας από τις κυβερνήσεις που όλα τα προηγούμενα χρόνια ανέχτηκαν τη ΧΑ και τη δράση της, τις σχέσεις με κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς και τμήματα του κεφαλαίου, φτάνοντας στην υπόθεση Μπαλτάκου που έφερε στην επιφάνεια επαφές, συζητήσεις που είχαν οι φασίστες με στελέχη απ' όλα τα αστικά κόμματα και της συγκυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, τους φανερούς ή κρυφούς χρυσαυγίτες, φορείς των αντιλήψεων και των απόψεών τους που φιγουράριζαν στα ψηφοδέλτια υποψήφιων δημάρχων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, τα «χαϊδέματα» πριν από το β' γύρο των εκλογών κ.ά.

Η δουλειά από τα κάτω θα κρίνει το αποτέλεσμα

Συνέλευση μεταλλεργατών Πειραιά

Του Βασίλη Πετρόπουλου*
Η δίμηνη δράση του ΠΑΜΕ είναι πραγματικά απαραίτητη τόσο για τη φάση που προερχόμαστε, όσο και για τη φάση που μπαίνουμε. Από τη μια πλευρά, είχαμε μια περίοδο αγωνιστικής «κοιλιάς», σε συνδυασμό με ένταση των εκλογικών αυταπατών και από την άλλη μπαίνουμε σε μια περίοδο έντασης της επίθεσης. Είναι σημαντικό να αξιοποιήσουμε όλη την εμπειρία που έχουμε αποκτήσει, όπως επίσης είναι σημαντικό να ξεπεράσουμε αδυναμίες που διαπιστώσαμε. Πιο σημαντικό από όλα, πάντως, είναι να αποφύγουμε τη ρουτίνα. Θέλει ταξικό ενθουσιασμό και καλή θεωρητική και οργανωτική προετοιμασία.

Το «παρών» της κυβέρνησης και τα παιδιά στις εμπόλεμες ζώνες...

Της Κάλι Καρά
Πυκνώνουν τα στοιχεία που δείχνουν ότι τα «τύμπανα του πολέμου»  ηχούν όλο και πιο δυνατά στην ευρύτερη περιοχή της «γειτονιάς» μας.

Στο διάγγελμα Ομπάμα για την επέκταση των αεροπορικών επιδρομών εναντίον θέσεων τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» στο Βόρειο Ιράκ, στα «πήγαινε- έλα» των ιμπεριαλιστών στις επίμαχες περιοχές, στη νέα «κούρσα» εξοπλισμών που αποφασίστηκε  στην πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και στην ανακοίνωση από τις ΗΠΑ ευρείας συμμαχίας τουλάχιστον 40 χωρών, με στόχο την πάταξη των ακραίων τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» που σκορπίζουν τον τρόμο στο Ιράκ και τη Συρία, η συγκυβέρνηση, εκφράζοντας τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου και τον ανταγωνισμό του με άλλα κράτη της περιοχής, δήλωσε «παρούσα» στα ενδοϊμπεριαλιστικά παζάρια και τα πολεμοχαρή σχέδια που απειλούν τους λαούς της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής.

Βασικό κριτήριο

Με κάθε τρόπο, η συγκυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνει το σταθερό προσανατολισμό για συμμετοχή στους σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ και ΕΕ σε όλα τα μέτωπα όπου εκδηλώνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Από την Ουκρανία έως τη Συρία και το Ιράκ. Δρώντας για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου, συμμετέχει σε αυτά τα σχέδια, όπως δείχνουν και οι πρόσφατες αποφάσεις της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Ουαλία και της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ ή της Διάσκεψης για τη Λιβύη σήμερα στην Ισπανία. Αποφάσεις τις οποίες στηρίζει και σε ένα βαθμό συνδιαμορφώνει και η ελληνική κυβέρνηση.

Επικίνδυνα σχέδια

Το «χαιρέτισμα» και η «πολιτική υποστήριξη», που απηύθυνε η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ στο «συνασπισμό» ιμπεριαλιστών με στόχο την «αντιμετώπιση» του «Ισλαμικού Κράτους» (ΙΚ), πρέπει να σημάνουν συναγερμό για τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας. Η «αλληλεγγύη» στη νέα ιρακινή κυβέρνηση, δηλαδή τη νέα προσπάθεια συγκερασμού των συμφερόντων διαφορετικών μερίδων της αστικής τάξης, όπως και η χτεσινή επισήμανση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ότι ο αποκεφαλισμός ενός ακόμα ομήρου από το ΙΚ πρέπει να ενισχύσει την «αποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας να πράξει ό,τι είναι αναγκαίο» επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα βουτά όλο και πιο βαθιά στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, διεκδικώντας αναβάθμιση του ρόλου της και μεγαλύτερη λεία από τις κόντρες μονοπωλίων, σε μια περιοχή πλούσια σε ενεργειακούς και φυσικούς πόρους, με κρίσιμη γεωστρατηγική θέση.